http://www.spitsnet.nl/blog.php/bart © 2010 Copyright 2010 http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss nl-nl We zijn verhuisd. Een nieuwe site, een nieuw partnership, een nieuwe omgeving, nieuwe kansen, nieuwe risico's. En Cornelis van den Berg had het nog zo gezegd: "online is dood, de toekomst is aan print". Dus wie mij over een paar maanden onder mijn neus wrijft waarom we ooit op het onzalige idee zijn gekomen om een alliantie aan te gaan met een club die slechts met een roze koekoeksklok nog aan dode bomen doet denken, krijgt nu al gelijk van mij. Ja, ik had het kunnen weten... Maar toch doen we het. Immers, we mogen met Sp!ts dan elke dag bijna twee miljoen krantenlezers bereiken, het feit dat onze online-teller blijft steken op een kwart miljoen uniek per maand, zegt natuurlijk ook wel iets. Bijvoorbeeld dat het maken van een altijd actuele website toch echt wat anders is dan het produceren van vijf mooie kranten per week. Kortom: vanaf nu zijn nieuwe posts op dit weblog (net als de rest van Sp!ts online) te bereiken via www.spitsnieuws.nl. Tot snel! http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=898 http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=898 Sp!ts: méér dan een krant! Tue, 01 Apr 2008 00:01:17 +0100 Het was spitsroeden lopen, gisteren in Utrecht. Na de inauguratie van Piet Bakker[/url] als lector Crossmedia Content aan de Hogeschool Utrecht, mocht ik een eerste reactie op zijn verhaal geven. Een [url=http://www.denieuwereporter.nl/?p=1569]coreferaat, zoals dat officieel heet. En omdat Bakker daartoe zelf een niet te missen voorzet had gegeven, ging mijn betoog verder in op de vermenging van commercie en journalistiek. Toevallig (?) is dat een onderwerp waarmee ik niet alleen nogal wat ervaring heb, maar waarover ik ook een mening heb die wat liberaler lijkt te zijn dan die van de meeste van mijn collega´s. Nou, dat bleek gisteren ook weer. Al tijdens mijn verhaal begon het publiek te schuifelen op de stoelen, er werd driftig met het hoofd geschud en af en toe ontsnapte er zelfs een - ook voor mij - goed hoorbare kritische opmerking. Dat was een bijzondere ervaring, maar de zaal zat dan ook vol met klassiek geschoolde journalisten voor wie de muur tussen redactie en commercie niet hoog genoeg kan zijn. In beginsel vind ik dat ook, alleen ben ik realist genoeg om vast te stellen dat zo´n houding ons de komende tijd in een sterfhuis zal doen belanden. En dus moet je naar alternatieven op zoek, liefst zonder afbreuk te doen aan de geloofwaardigheid van je producten. Wat betekent dat we ons zullen moeten openstellen voor commerciële initiatieven. Een hele klus, zeker als je beseft dat de meeste journalisten die ergens in Nederland op een redactie werkzaam zijn dit helemaal niet gewend zijn en hier ook niet echt op zitten te wachten. In de borrel na afloop is nog menige poging gedaan om mij duidelijk te maken waarom ik het toch echt bij het verkeerde eind heb, maar uiteindelijk heb ik de faculteit Communicatie & Journalistiek zonder pek en veren kunnen verlaten. Inmiddels staat zowel Bakkers betoog als dat van mij op De Nieuwe Reporter; ben benieuwd of de reacties even heftig worden als gisteren. UPDATE: Gelukkig blijkt de schrik er niet bij iedereen in te zitten: Pleijterblog En zie ook (niet op zondag): Reformatorisch Dagblad http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=885 http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=885 Journalistiek Fri, 21 Mar 2008 15:10:41 +0100 De jaren van onverminderde groei zijn voorbij, maar dat het bereik van Sp!ts goed stand houdt terwijl het aanbod gratis kranten is verdubbeld, is op zich al een groot feest waard. Vandaag zijn de NOM-cijfers bekendgemaakt: het onderzoek dat ingaat op de vraag hoeveel mensen daadwerkelijk een krant lezen. Voor gratis kranten is dat cijfer veel belangrijker dan de kale oplagecijfers. Immers, het is relatief makkelijk (zij het wel erg duur) om de oplage tot grote hoogten te stuwen. kwestie van de persen wat langer laten doordraaien. Maar die kranten moeten natuurlijk wel gelezen worden! De bereikscijfers op dit moment: Metro: 1,94 miljoen lezers per dag Sp!ts: 1,80 miljoen De Pers: 0,81 miljoen DAG: 0,67 miljoen Ter vergelijking met de "oude" media: alleen De Telegraaf scoort hoger dan Sp!ts en Metro (2,2 miljoen). De andere dagbladen liggen daar behoorlijk achter: AD (incl. de regionale dagbladen van AD) heeft 1,56 miljoen, de Volkskrant heeft 0,83 miljoen, NRC 0,58 miljoen en Trouw 0,34 miljoen. Nog mooier wordt het plaatje (ook in vergelijking met Metro) als je kijkt naar de doorgeeffactor per krant. Sp!ts blijft wat dat betreft eenzaam aan de top met 4,2 lezers per krant. Voor een groot deel ligt dat aan ons succesvolle distributiemodel, maar ook de inhoud van de krant speelt in dat cijfer een belangrijke rol. Metro blijft met 3,8 lezers per krant nog een beetje in onze buurt, maar DAG (2 lezers per krant) en De Pers (1,7 lezers per krant) doen het daar behoorlijk minder. Hun oplage is dan ook veel duurder en tegelijk veel minder effectief dan die van ons. Alle bereikscijfers staan hier. http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=883 http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=883 Media Mon, 17 Mar 2008 12:52:17 +0100 Vorige week hadden we het er nog over op de redactie: door de toegenomen concurrentie is er ook een grotere drang naar primeurs bij alle media. Dat resulteert her en der in berichten waar eigenlijk nog een nachtje extra op had moeten worden gebroed, zo constateren we elke morgen als we de kranten lezen. Meestal gaat het om onschuldige zaken, maar soms zie je uitschieters. Een journalist gaat dan net iets te makkelijk mee in de toon en inhoud van bijvoorbeeld een persbericht, alleen al uit angst dat de concurrent iets gaat brengen waar je zelf ook mee zou kunnen scoren. En in een heel enkel geval gaat het echt mis: dan komt er iets in de krant terecht dat daar gewoon niet thuishoort. Simpelweg omdat het van a tot z verzonnen is. Gisteren waren we zelf de pineut. We publiceerden een artikel over "de groot-moefti van Bosnië" die plannen zou hebben om in Nederland schoolboeken te verspreiden met de kernwaarden van de islam. Het persbericht dat aan het artikel ten grondslag lag, bleek volledig verzonnen. Vanzelfsprekend is zo´n incident - dat de verslaggever en mijzelf in grote schaamte achterlaat - reden om de interne veiligheidskleppen weer eens goed aan te draaien. Dat hebben we dus ook gedaan. Maar tegelijkertijd weet je dat we geen 100% garantie kunnen bieden dat dit niet nog een keer gebeurt. Of, zoals GeenStijl-voorman Dominique Weesie het vandaag in onze krant zegt: "Er komen meer leugens, doordat er meer media zijn en het nieuws sneller circuleert. Dat wil je zo snel mogelijk hebben. Dan kun je een check vergeten." Media-professor Henri Beunders Beunders ziet eveneens de gevaren: "Media worden gebruikt door mensen die hun eigen verzwegen doeleinden nastreven." Ook vroeger kwam het incidenteel voor dat een verzonnen verhaal een krant binnensloop. Het is, onder meer dankzij technische ontwikkelingen (internet!), voor kwaadwillenden nu alleen een stuk makkelijker geworden om een redactie om de tuin te leiden. Voeg daar de zeker niet afgenomen scoringsdrang van redacties aan toe en je hebt een situatie die vraagt om uitglijders. Het is goed om je dat af en toe te realiseren. Jammer dat dat meestal pas goed gebeurt als het echt fout is gelopen, maar blijkbaar heb je als redactie af en toe zo´n prikkel hard nodig. http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=881 http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=881 Redactiekeuzes Thu, 13 Mar 2008 11:34:58 +0100 Verschraling van het medialandschap? Onzin, het gevaar schuilt juist in het tegendeel. Publishing 2.0 laat aan de hand van de berichtgeving rond de New Yorkse gouverneur Eliot Spitzer (betrapt op het inhuren van een prostituee tijdens een werkbezoek aan Washington) zien dat het grootste risico juist een overkill aan informatie is. De site telde dankzij Google News maar liefst 2580 verschillende actuele nieuwsartikelen over deze affaire. Allemaal in de kern hetzelfde, maar toch allemaal net weer even iets anders. Hoe pluriform kan een medialandschap zijn voordat de consument erin verdrinkt? Internet geeft een heel andere dimensie aan de op zich logische en nuttige drang om per medium zo veel mogelijk eigenheid aan te brengen in onderwerpen die voor iedereen interessant zijn. Immers, juist door een zekere eigenheid kan een krant, site, station zich onderscheiden van de concurrenten. But seriously, how many times can this story be re-reported, rewritten and repackaged?, vraagt Scott Karp zich terecht af. En: Pity the poor news consumer who wanted to go beyond the obligatory me-too coverage they find in their favorite news brand. Wie net iets meer zoekt dan de standaardberichtgeving, komt terecht in een ondoordringbaar woud van artikelen. Want Google News mag dan in theorie een fantastisch uitgebreide maaltijd serveren, uiteindelijk worden we achtergelaten met een tafel vol gerechten waarvan we met geen mogelijkheid kunnen bepalen waar we mee zouden moeten beginnen. Laat staan dat we het allemaal zouden kunnen verteren. 2580 artikelen... Maar zoals vaker op Publishing 2.0, laat de site de lezer ook nu niet achter met slechts de constatering van een probleem. Karp doet ook een aardige aanzet tot een oplossing. Die ligt, zegt hij, in de erkenning dat een goede link-journalistiek misschien wel de belangrijkste nieuwe journalistieke uitdaging is. So here’s the challenge to all of you editors and journalists reading this — if your readers wanted to know what the five or even the three pieces on the Spitzer scandal most worth reading, what would you tell them? Do reporters have the skills to do a better job than the New York Times on the link journalism piece? Een door journalisten geselecteerde top-5 dus waarmee je je lezers nog iets meer houvast biedt. Kan ieder medium zo mee beginnen. En om het helemaal af te maken, zou een combinatie gemaakt moeten worden van alle top-5's van alle relevante media. Een super-top-5 dus. Toekomstmuziek? Een kans voor de bestaande media? Of heeft Google hiervoor al een tooltje op de plank liggen? http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=879 http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=879 Journalistiek Wed, 12 Mar 2008 23:13:23 +0100 In stilte loop ik langs de dijken In stilte denk ik aan mijn land Dat op het punt lijkt te bezwijken Hoe zijn we hier nou aanbeland Dit was het land van vele kleuren Dit was een land met vol verstand Maar god hoe kon het dan gebeuren Waarom liep het uit de hand Waar jij voor staat dat ben ik niet En al jouw haat die ken ik niet Jouw dom gepraat versta ik niet Oh Nederland verlaat mij niet Waar jij voor staat dat ben ik niet En al jouw haat die ken ik niet Jouw dom gepraat versta ik niet Oh Nederland verlaat mij niet Dit is een land van mooie kleuren En ja, een paar zorgen voor stront Die zijn gaan kloten en gaan zeuren En de rest houdt maar z'n mond Laten we stilzwijgend gebeuren Dat de moskee, de kerk straks brandt Laten we ons door hen verscheuren Of reiken we elkaar de hand Waar jij voor staat dat ben ik niet En al jouw haat die ken ik niet Jouw dom gepraat versta ik niet Oh Nederland verlaat mij niet Waar jij voor staat dat ben ik niet En al jouw haat die ken ik niet Jouw dom gepraat versta ik niet Oh Nederland verlaat mij niet Ik ben zo dol op al die kleuren Dus dat zwart-wit dat moet eruit Het wordt eens tijd dat af te keuren Waar is dat andere geluid Waar jij voor staat dat ben ik niet En al jouw haat die ken ik niet Jouw dom gepraat versta ik niet Oh Nederland verlaat mij niet De dijken breken van verdriet De kleuren lopen in het niet Wat gij niet wilt dat u geschiedt Dat wil jouw God ook zeker niet Kijk verder op spitsnet. http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=877 http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=877 Sp!ts: méér dan een krant! Mon, 10 Mar 2008 22:42:35 +0100 Tsja, wat wil je ook met een redactie die voor 55% uit vrouwen bestaat? Vandaag worden wij, door concurrent DAG nog wel, benoemd tot meest vrouwvriendelijke krant van Nederland. Maar let wel, alles is relatief. Je zou ook kunnen zeggen: we doen het het minst slecht. Want ook in Sp!ts wordt blijkbaar nog 72% van de berichtgeving door mannen gedomineerd. Gemiddeld is dat 78%, waarbij De Pers (84%) het gemiddelde het forst naar de mannen laat doorslaan. Dank DAG, voor de lof. We gaan proberen de zaak nog wat meer in evenwicht te brengen. Het lijstje: Sp!ts (28%) 109 mannen 42 vrouwen Metro (26%) 64 mannen 23 vrouwen AD (25%) 191 mannen 63 vrouwen NRC (24%) 182 mannen 57 vrouwen Trouw (22%) 152 mannen 43 vrouwen DAG (21%) 106 mannen 29 vrouwen De Telegraaf (21%) 250 mannen 67 vrouwen NRC.next (20%) 94 mannen 24 vrouwen de Volkskrant (17%) 125 mannen 25 vrouwen De Pers (16%) 123 mannen 24 vrouwen Totaal (22%) 1396 mannen 397 vrouwen Zie ook Trouw, waaruit blijkt dat we afgelopen woensdag NRC Next met 15-1 hebben verslagen... http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=876 http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=876 De andere pers over Sp!ts Mon, 10 Mar 2008 09:40:29 +0100 Onrustbarend nieuws uit de VS. Tenminste, vanuit het standpunt van de klassieke dagbladjournalistiek. Een onderzoek van We Media/Zogby Interactive toont aan dat bijna 70 procent van de Amerikanen vindt dat de traditionele journalistiek niet meer bij de tijd is. Ongeveer 50 procent gaat voor het laatste nieuws naar het internet. De meeste mensen zijn nog wel van mening dat journalistiek een belangrijk onderdeel is voor hun kwaliteit van leven, zo schrijft PCMweb. Maar 64 procent is ontevreden over de kwaliteit van de journalistiek in hun gemeenschappen. Het onderzoek werd online gehouden onder 1.979 respondenten. Voor ongeveer de helft is het internet de voornaamste bron voor nieuws en informatie. Dit was een jaar geleden nog 40 procent. Minder dan een derde van de respondenten gebruikt televisie als belangrijkste bron voor zijn nieuws, voor elf procent is de radio de belangrijkste nieuwsbron en maar tien procent haalt zijn nieuws uit de krant. Meer dan de helft van de respondenten die zijn opgegroeid met het internet (de leeftijdsgroep 18 tot 29 jaar) gaat voor nieuws en informatie als eerste naar het internet. Twee op de drie mensen die ouder zijn dan 65 kiezen nog steeds voor traditionele nieuwsbronnen; eenderde gaat in eerste instantie naar internet. Tot slot een misschien wel nóg onrustbarendere conclusie: veel internetgebruikers weten niet dat ze het nieuws dat ze via bijvoorbeeld Google vinden voornamelijk afkomstig is van kranten en andere traditionele nieuwsbronnen. Ook al ziet het er niet-traditioneel uit, dan kan de originele nieuwsbron wel traditioneel zijn. Dat zou kunnen betekenen dat kranten vooral een imago-probleem hebben. Of dat traditionele merken toch minder waarde hebben dan we vermoedden - of hoopten. http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=872 http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=872 Media Tue, 04 Mar 2008 11:28:47 +0100 Eindelijk is het zover. Iets waar je - ja, geef het maar toe - al jaren naar op zoek was, is vanaf vandaag mogelijk. Je eigen muzieksmaak op wiskundige basis vergelijken met die van mij: het lijkt rocket science (althans voor mij), maar het kan gewoon. Je moet er wel voor ingelogd zijn bij hyves, maar aangezien zo'n 5 miljoen Nederlanders dat zijn, moet dat geen probleem opleveren. Klik op deze link[/url], typ wat namen van artiesten in of beter nog, je gebruikersnaam bij [url=http://www.last.fm]Last FM, en het gebeurt gewoon. Ik ben natuurlijk erg blij dat ik deze allerdiepste wens bij alle lezers van dit weblog eindelijk heb kunnen vervullen. Excuus dat het zo lang geduurd heeft. Oh ja, wie wil weten welke artiesten vorige week bij mij het meest populair waren, moet even hier klikken. (kan ook zonder hyves) En wil je weten wat ik nu, as we speak, aan het beluisteren ben, dan kan je hier terecht. Is het daar stil, dan werk ik. Ja, ook als het toevallig 3 uur 's nachts is. (en voor de linkloze hyvesgebruikers: kijk gewoon even hierboven) http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=871 http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=871 Trivialia Mon, 03 Mar 2008 00:31:11 +0100 Het Kim[/url], forum voor reflectie op journalistiek, wil de aandacht vestigen op het spanningsveld dat bestaat tussen commercieel succes en journalistieke onafhankelijkheid. Al dan niet aanwezig geld bepaalt immers in hoge mate de kwaliteit van de journalistiek in Nederland. Specialisten uit het brede werkterrein van de media komen op een vandaag in het leven geroepen [url=http://www.kimforum.nl/blog]weblog aan het woord om vanuit hun eigen perspectief hun licht over het onderwerp te laten schijnen. Op die manier moeten de talrijke deelaspecten van commercie en redactie aan bod kunnen komen. Doel is een wezenlijke bijdrage te leveren aan het maatschappelijk debat over dit voor een goed functionerende democratie zo belangrijke thema. De principes van onafhankelijkheid van een kranten- of omroepredactie worden doorgaans vooral gerelateerd aan overheid, religie of politiek. Gezien de recente ontwikkelingen in medialand is het echter minstens zo interessant om de aandacht te richten op financiële onafhankelijkheid. Het is zeker niet zo dat de kwaliteit van een redactie een-op-een samenhangt met de omvang ervan en de beschikbare budgetten. Aan de andere kant: een door de uitgever, het moederconcern, de overheid of de investeerders uitgeknepen redactie zou op enig moment in problemen kunnen komen als het gaat om het uitoefenen van de van haar verwachte taken. Daarbij gaat het – in essentie - om het volledig en pluriform informeren van haar publiek over relevante gebeurtenissen en ontwikkelingen, zodat het zich staande kan houden in de (veranderende) maatschappij . Niet iedere redactie hoeft dat op dezelfde manier te doen, maar binnen de eigen context ligt er altijd een zekere verantwoordelijkheid op dit terrein. Het vinden van relevante feiten, het controleren van de machthebbers, het achterhalen van (vaak bewust verborgen) informatie, het ontrafelen van verstrengelde belangen; het zijn allemaal klassieke onderdelen van de journalistiek, die, indien weggesneden, gevolgen kunnen hebben voor het functioneren van een democratische samenleving. Uitgevers, media-investeerders en overheden hebben in dat licht dan ook een taak die in de ogen van velen verder gaat dan het op basis van zo min mogelijk kosten winstgevend maken van hun mediabedrijf, hun krant of hun tv-journaal. Natuurlijk, zo lang als er uitgevers zijn, hebben deze vooral een winstoogmerk met de door hun uitgebrachte (kranten)titels. Het is niet louter uit liefdadigheid dat door de eeuwen heen nieuwe titels zijn ontstaan. Tevens is het begrijpelijk dat ook een overheidsorgaan altijd zoekt naar besparingsmogelijkheden bij de door haar gesubsidieerde (radio en tv-)redacties. Maar in onze maatschappij is het even vanzelfsprekend dat deze geldschieters een andere, verder strekkende verantwoordelijkheid hebben dan de eigenaren van – pakweg – een koekjesfabriek of een tweedehands autohandel. Het beeld anno 2008 is divers en mogelijk zelfs paradoxaal. Aan de ene kant zijn er recentelijk journalistieke initiatieven geweest (Opinio, De Pers), waar de redactionele inhoud op een veel hoger plan lijkt te staan dan commercieel succes. Maar tegelijkertijd zijn er juist bij enkele traditionele spelers op de mediamarkt (PCM, Mecom, overheden) signalen die lijken aan te tonen dat de bereidheid om te investeren in de versterking van een onafhankelijke pers afneemt. Voor de overheid zou het van het grootste belang moeten zijn de democratie zo sterk mogelijk te maken. Een goed functionerende pers helpt daarbij, zoveel is wel duidelijk als er een vergelijking wordt gemaakt met regimes waar zo´n medialandschap ontbreekt. Hoe sterker de onafhankelijke journalistiek, des te beter de burgers geïnformeerd zijn en des te krachtiger de democratie. Omgekeerd zou dat evenzeer kunnen gelden: hoe zwakker de journalistiek, des te wankeler de democratie. Er is vanuit die optiek wat te zeggen voor de gedachte dat het een overheidstaak is om, zowel rechtstreeks (als subsidieverstrekker) als indirect (via bijvoorbeeld belastingwetgeving of stimulerende maatregelen) de financiële armslag van redacties te vergroten. Tenzij financiele ruimte hier ‘betaald’ moet worden met inhoudelijke afhankelijkheid natuurlijk. Het bedrijfsleven heeft in de bescherming van de democratische beginselen van onze samenleving formeel geen taak, maar wel kan relatief gemakkelijk worden vastgesteld dat het loslaten van die zorg een trendbreuk zou betekenen. Traditionele krantenuitgeverijen waren geen koekjesfabrieken; er bestond een sterke communis opinio dat uitgeverijen niet alleen winst zochten maar tevens iets als het “nut van het algemeen”, of maatschappelijke belangen zouden moeten dienen. Zelfs RTL heeft het vanaf de start van die zender in Nederland belangrijk gevonden om met een eigen, dure redactie een rol te spelen in de onafhankelijke nieuwsvoorziening op tv. Maar in hoeverre gaat dat principe anno 2008 nog op? Misschien is het een teken aan de wand dat een grootaandeelhouder van een krantenconcern nog niet zo lang geleden onomwonden toegaf niets met kranten te hebben en slechts in rendementen geïnteresseerd te zijn. Het Kim geeft nu het woord aan de experts. Een openbaar, inhoudelijk debat over het spanningsveld tussen journalistieke praktijk en commercieel succes, kan bijdragen aan zowel de meningsvorming over dit thema als de aanpak van eventuele knelpunten erin. Vragen die daarbij aan bod gaan komen zijn: - in hoeverre bepaalt (of beperkt) het geld van de uitgever de redactionele mogelijkheden? - moet een redacteur open staan voor de wensen of verzoeken van adverteerders? - kan “non-spot” of “brand placement” (vormen van vermenging van commerciële en redactionele belangen) werken in journalistieke uitingen? En is er wat dat betreft nog een verschil per mediumtype (krant, tijdschrift, tv, radio, internet)? - hoort een hoofdredacteur thuis in de raad van bestuur van een uitgeversconcern? - tekenen kranten die de muur tussen commercie en redactie zo hoog mogelijk houden hun eigen doodvonnis? - zijn er lessen te trekken uit het Apax-avontuur van PCM? En wat betekent de komst van buitenlandse investeerders als Mecom voor de journalistiek? - zorgt de opkomst van gratis kranten en van journalistieke internetactiviteiten voor een minder principiële houding bij de traditionele media? - kunnen we op dit vlak wat leren van de ervaringen in andere landen, zoals de VS of Duitsland? - is (zelf)regulering op dit gebied nog wenselijk? De eerste bijdrage op het weblog is van Marnix Kreyns, directiesecretaris van de Koninklijke Bdu en al negen jaar verbonden aan de Raad voor de Journalistiek. http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=868 http://www.spitsnet.nl/blog/blog.php/bart/blog/entry.php?entryID=868 Journalistiek Mon, 25 Feb 2008 10:55:04 +0100