Mooi grijs is niet lelijk

Eindelijk: een zelfhulpboek waarvan we middelmatig mogen zijn

dinsdag 19 augustus 2008 om 18:42

Bouw je geen waterput in Afrika? Speel je geen hoofdrol op Broadway? Hangen je collega’s niet allemaal aan je lippen? Dan ben je vast middelmatig en saai. En daar moet zeker wat aan gebeuren. Of vooral niet.

Door Anna Teresa Bellinzis

Heb je je ooit wel eens afgevraagd wat je doel is op aarde? En dacht je toen dat je de wereld zou moeten verrijken met mooie en onbaatzuchtige daden. Jouw naam zou mooi aansluiten bij het rijtje van pak 'm beet moeder Teresa, Khaled Hosseini, Matthijs van Nieuwkerk, Jan Smit, Michael Phelps of Bill Gates. Maar ondanks alle dromen en idealen, breng je 's ochtends de kinderen naar de opvang, sta je in de file naar je werk, zit je een paar vergaderingen uit, haast je je naar de supermarkt en zapt nog wat voordat je gaat slapen.

Daar kun je mismoedig van worden. Je wilt immers geen saaie, kleurloze, onbeduidende muis zijn. Want wat stelt je leven dan eigenlijk voor? Volgens Anneke Dekkers heel veel. "Als je middelmatig bent, hoor je bij de grootste groep van de mensheid", zegt de schrijfster van het nieuwe boek Gelukkig ik ben een grijze muis, dat vanaf vandaag in de winkels ligt. "Waarom zou je je anker wegslaan? Succes en mislukking liggen immers dicht tegen elkaar. En wat wil je bereiken? Als winnaar ben je gedoemd aan hoge verwachtingen te voldoen, moet je jaloerse blikken van je omgeving in ontvangst nemen en word je eenzaam omdat je niet meer weet waarom mensen aardig tegen je doen."

In het provocatieve zelfhulpboek laat Dekkers de lezer een test afleggen. Wie middelmatig blijkt te zijn wordt in eerste instantie aangespoord om zich daar niet bij neer te leggen. "Ik behandel middelmatigheid in het boek als slecht nieuws. Het gros van de mensen wil bijzonder zijn omdat ze denken dat ze dan pas recht op bestaan hebben. De moeite waard zijn. Dat ze zich niet onderscheiden is erg." Maar al gauw pareert Dekkers haar eigen woorden. Zou je het wel doen, je middelmatigheid overstijgen? Misschien moeten we wel van die idiote ideeën af dat we onze verborgen talenten moeten aanboren. "Je haalt veel meer uit je leven als je je erbij neer legt dat het gewoon goed is wat je doet. Je hoeft echt niet alles uit jezelf te halen. Sterker nog: het zal je niet lukken. Je kunt talent en succes niet forceren, want wat er niet inzit haal je er ook niet uit." De hoeveelheid talent en de blauwdruk van je karakter liggen vast in je genen en de ontwikkeling van deze twee wordt ook bepaald door de consumptiemaatschappij, je opvoeders, je werk en je partner.

Probeer je wel de top te bereiken, legt Dekkers uit, dan zit je jezelf alleen maar in de weg. Het belemmert je geluk van het hier en nu door vast te houden aan dromen. Accepteer dus gewoon dat je dromen soms altijd dromen zullen blijven. En dat het helemaal niet erg is als je 'alleen maar' verantwoordelijk bent voor je gezin en je baan. Misschien is het wel juist jouw doel in het leven om een goede vader of moeder of de stille, krachtige motor van het bedrijf te zijn. Bevrijd je van alle 'moeten' en 'misplaatste verwachtingen' en maak van je huidige leven een feest.

Hoewel het onderwerp middelmatigheid niet 'sexy' is en de lezer gevoel voor humor moet hebben, denkt Dekkers dat het boek wel de nodige mensen zal aanspreken. Dat was dan ook de reden om dit zelfhulpboek te schrijven. "Ik begon me langzamerhand op te winden omdat ik als trainer steeds meer mensen tegenkwam die steeds meer en beter moeten, van zichzelf en van hun omgeving. Het houdt maar niet op. Sommigen kunnen niet accepteren dat er gewoonweg niet meer in iemand zit. Er wordt steeds geroepen dat je het kunt, als je maar wilt. Dat is natuurlijk onzin." Dekkers ziet dit vooral bij hoogopgeleide mensen. Dertigers die hun werk al een tijdje doen en ineens een radicale verandering in hun leven willen aanbrengen. In de hoop dan wel echt gelukkig te worden. "In tegenstelling tot laagopgeleiden kunnen zij zich niet neerleggen bij het hebben van een leuke baan en gewoon tevreden zijn. Ik hoop echter dat de lezers van mijn boek aan het eind blij zijn met hun leven en om zichzelf kunnen lachen."

Zelf noemt Dekkers zichzelf overigens ook middelmatig. "Het is natuurlijk ook maar wie je als referentiekader gebruikt. Ik ben een goede trainer, maar geen toptrainer. En ik zou wel meer klanten en meer geld willen. Maar ik weet ook dat ik daar niet gelukkiger van word."

Om te reageren op dit artikel dien je eerst in te loggen.
Nog geen lid? Meld je hier aan!

Gebruikersnaam:
Wachtwoord:

Reacties:

Er zijn nog geen reacties geplaatst