Will Smith kiest niet voor zichzelf
woensdag 19 december 2007 om 17:30
Hoe blijf je een van de grootste filmsterren ter wereld? Het geheim van de smid is volgens Will Smith niet zo ingewikkeld. ,,Ik zie zo veel collega’s films kiezen puur op basis van eigen smaak. Ik kies niet voor mezelf. Ik kom uit de muziek, ben entertainer en vraag me vooraleerst af mijn fans me graag zien doen.’’
Door Willem Schouten
Dat klinkt even mooi als voornaam uit de mond van de charismatische Amerikaan. En gezien zijn
onafgebroken reeks hits sinds hij tien jaar geleden doorbrak met Independence Day, heeft hij zeker recht van spreken. Hij is volgens
een recent onderzoek zelfs de acteur die Hollywoodbonzen het beste rendement voor zijn miljoenensalaris oplevert. Maar
zelfs dan mag je je afvragen of zijn fans Smith nu zo graag zoals in I Am Legend een uur lang met een hond als enige gezelschap door een
door god verlaten New York zien lopen.
Of Smiths gevoelige neus voor wat bioscoopgekken werkelijk willen zien nog steeds zo goed afgesteld staat, moeten de
komende weken uitwijzen. Zeker is dat I Am
Legend een gedurfde film is om in deze tijd van het jaar uit te brengen. Vooral omdat het verhaal lange tijd
gaat over een vent die probeert niet gek te worden in de wetenschap dat hij wel eens de laatste mens op aarde zou
kunnen zijn.
Smith moet lachen als hij met die analyse wordt geconfronteerd. ,,Ja, het is gedurfd om zo'n karakterstudie in
eenzaamheid centraal te stellen in een groot Hollywoodspektakel. Maar er zit meer achter mijn keuze voor deze film. Ik
geloof in het verwezenlijken van primaire, cultuuroverstijgende filmideeën. Zoals The Pursuit of Happiness gaat over een man die zich kapot knokt om
zijn zoon eten te geven, gaat I Am
Legend over het idee wat je zou doen als je echt de laatste man op aarde zou zijn. Daar kan iedereen zich
iets bij voorstellen. Uit welke cultuur je ook komt, welke taal je ook spreekt. Als ik vroeger iets rottigs had
uitgehaald en mijn ouders waren naar me op zoek, wilde ik het liefst dat iedereen verdween. Even alleen op de wereld
zijn om je verantwoordelijkheden te ontlopen. Alleen is de werkelijkheid die wij tonen een heel andere dan jeugdige
naïviteit zou kunnen dromen."
I Am Legend is gebaseerd op een boek van sf-legende Richard Matheson uit de jaren vijftig. De roman is twee keer eerder
verfilmd, de locatie was toen Los Angeles. Ditmaal is het verhaal naar New York verplaatst. Waarom eigenlijk? ,,Omdat
Los Angeles er altijd al uit ziet als een desolate postapocalyptische horrorfilm. Ook zonder dat een ramp vrijwel de
gehele mensheid uitroeit. Haha. Nou is dat misschien wat overdreven. Maar ik heb de film nu een keer of zeven met
publiek gezien en elke keer zijn ze muisstil als die eerste flitsen van een totaal uitgestorven Manhattan op hun
netvlies komen. Op en of andere manier zit het in onze dna verankerd dat New York een nimmer slapend metropool is. Dat
contrast met wat wij laten zien is zo groot dat het mensen direct in het verhaal trekt."
De film gaat, tenminste totdat de enge vampiers Smith echt dicht op de huid gaan zitten, over wat eenzaamheid en
isolement met iemand kunnen doen. Hoe heeft de acteur zich voorbereid op die ervaring? "Ik heb mijn familie voor het
grootste deel van de shoot thuisgelaten in LA. Ik heb uitvoerig gesproken met een man die krijgsgevangen is geweest en
iemand tijd in eenzame opsluiting heeft doorgebracht. Dat hielp maar het bleef moeilijk voor te stellen wat pure
eenzaamheid doet. Simpelweg omdat we in ons drukke moderne leventje altijd afleiding hebben voor ons brein.
Uiteindelijk heb ik een paar weken alleen doorgebracht in het huis waar een belangrijk deel van de film zich afspeelt.
Wat me toen opviel is dat je in isolement veel meer op jezelf en je eigen tekortkomingen wordt teruggeworpen. Ja, dat
besef was eigenlijk best benauwend."
In het uitgangspunt van I Am Legend zit
het idee verpakt dat de mens het noodlot tart door met zijn verregaande wetenschappelijke kennis op de stoel van God te
gaan zitten. Ook in de conclusie van de film zitten enkele scènes die je religieus geïnspireerd zou kunnen noemen. Was
Smith zich van die boodschap en symboliek bewust? "Waar ligt de grens van wetenschap en waar begint het exclusieve
terrein van God, met die vraag spelen we. Dat zit nu eenmaal ook in het boek verpakt. Ik heb echter niet het gevoel dat
we een christelijke boodschap uitdragen. Het is veel meer een humanistische film. Het gaat over de hoop op overleven
die ons gaande houdt. Voor mijn personage biedt de wetenschap die hoop, iemand anders in de film zoekt meer houvast in
religie. Uiteindelijk blijkt dat zowel de rede als het geloof nodig is om de wereld te redden. Ik denk dat dit ook
buiten het universum van I Am Legend
wel eens een wijze combinatie zou kunnen blijken."